T hücreli lenfoma

Başlıca sistemik olgun tipler arasında başka türlü sınıflandırılmamış PTCL, nodal T-foliküler yardımcı (TFH) hücreli lenfomalar ve sistemik anaplastik büyük hücreli lenfoma (ALCL) yer alır. TFH lenfomaları, eski raporların AITL olarak adlandırabildiği anjiyoimmünoblastik tipi kapsar. Bu adlar yalnızca farklı evreleri değil, farklı biyolojiyi tanımlar.

Diğer tipler arasında HTLV-1 ilişkili erişkin T hücreli lösemi/lenfoma, hepatosplenik ve intestinal T hücreli lenfomalar bulunur. Kutanöz T hücreli lenfomanın kendi evrelemesi ve tedavisi vardır. T-lenfoblastik lenfoma, genellikle ALL tipi bir yol izlenerek tedavi edilen olgunlaşmamış hücre hastalığıdır.

Yeterli bir doku örneği önemlidir; çünkü reaktif bağışıklık hücreleri, enfeksiyonlar ve diğer lenfomalar PTCL tablosunu taklit edebilir. İnceleme T hücre belirteçlerini, CD30, ALK ve TFH belirteçlerini, EBV çalışmalarını, T hücre reseptörü klonalitesini ve seçilmiş genetik testleri içerebilir. Hiçbir tek belirteç, tam patolojik değerlendirmenin yerini almaz.

ALCL'de ALK pozitif hastalığı ALK negatiften, sistemik hastalığı da primer kutanöz veya meme implantı ilişkili ALCL'den ayırmak gerekir. Prognozları ve tedavileri farklıdır. Klinik ve epidemiyolojik tablo erişkin T hücreli lösemi/lenfoma olasılığını gündeme getirdiğinde HTLV-1 testi anlamlıdır.

Sistemik hastalık incelemesi PET/BT, kan sayımları, LDH, organ fonksiyonları ve kemik iliği değerlendirmesini içerebilir. Ekip, tedaviyi yalnızca evreye göre seçmek yerine semptomları, performans durumunu, enfeksiyonu ve organ tutulumunu değerlendirir.

TFH tipi hastalık döküntü, bağışıklık anormallikleri veya otoimmün sitopenilere yol açabilir. Bazı agresif T/NK hücreli hastalıklar hemofagositik lenfohistiyositozu (HLH) tetikleyebilir. İnatçı yüksek ateş, kötüleşen kan sayımları, karaciğer fonksiyon bozukluğu veya hızlı kötüleşme, hastalığın ve enfeksiyonun birlikte acilen değerlendirilmesini gerektirir.

CHOP veya ona benzeyen antrasiklin temelli bir protokol, birçok sistemik PTCL alt tipi için yaygın bir başlangıç noktası olmayı sürdürür; seçilmiş hastalarda etoposid eklenmesi düşünülür. Kanıtlar ve toksisite dengesi alt tipe ve hastanın uygunluğuna göre farklıdır; bu nedenle daha yoğun kemoterapi otomatik olarak uygun değildir.

Brentuximab vedotin ile CHP kombinasyonu, CD30'a yönelik önemli bir birinci basamak seçeneğidir. ABD endikasyonu, tedavi görmemiş sistemik ALCL'yi ve CD30 eksprese eden diğer PTCL tiplerini kapsar. ECHELON-2 genel olarak kalıcı sağkalım yararları göstermiştir; ancak katılımcıların çoğu sistemik ALCL idi ve bu nedenle her daha küçük alt tipte kesinlik aynı değildir.

Brentuximab kullanıldığında CHP, yeni ilacın tam CHOP'a basitçe eklenmesi yerine vinkristini içermez. Nöropati, düşük kan sayımları ve enfeksiyondan korunma planlamanın parçası olmayı sürdürür.

Erken mikozis fungoides deriye yönelik önlemlerle tedavi edilebilir; buna karşılık ileri kutanöz hastalık veya Sézary sendromu farklı bir sistemik değerlendirme gerektirir. T hücreli bir süreç gösteren deri biyopsisi, nodal PTCL için kullanılan tedavinin aynısını otomatik olarak haklı çıkarmaz.

ALK pozitif sistemik ALCL'de nüks sırasında hedefe özgü bir seçenek olabilir. ABD'deki krizotinib endikasyonu, en az bir yaşındaki çocukları ve nüks/dirençli ALK pozitif sistemik ALCL tanısı olan genç erişkinleri kapsar; tüm erişkin T hücreli lenfomalar için genel bir endikasyon değildir.

Ekstranodal NK/T hücreli lenfomada EBV değerlendirmesi, asparaginaz içeren tedavi ve eşgüdümlü radyasyon temel konulardır. Nodal PTCL planını aktarmak yerine NK/T hücreli lenfomaya özel rehberi izleyin.

İlk yanıt sırasında otolog nakil, seçilmiş sistemik PTCL hastalarında düşünülebilir; ancak her alt tip veya her risk grubu için tek tip zorunluluk değildir. Remisyonun kalitesi ve hastanın uygunluğu önemlidir; kanıtlar önemli randomize olmayan deneyimi de içerir.

Nüks sırasında hastalık kontrolünün sağlanması, seçilmiş hastalarda allojenik nakile giden yolu açabilir. Verici bulunabilirliği, enfeksiyon, organ fonksiyonları ve graft-versus-host riskleri erken dönemde konuşulmalıdır. Köprü tedavisi olarak kullanılan bir ilacın amacı, süresiz hastalık kontrolünden farklıdır.

Nükte tekrarlanan biyopsi, alt tipi ve hedef ekspresyonunu doğrulayabilir. Tedavi alt tipte etkili bir ilacı, kurtarma kemoterapisini veya bir çalışmayı içerebilir; seçim, önceki maruziyet ve olası nakil planı çerçevesinde yapılır. Tek kollu bir çalışmadan elde edilen yanıt oranı, başka bir ilaca üstünlüğü kanıtlamaz.

Çin, en az bir sistemik basamak sonrası nüks/dirençli PTCL tanısı olan erişkinler için selektif JAK1 inhibitörü golidocitinib'i onaylamıştır. Hastalığa özgü faz II kanıtları JACKPOT8 sağlar. Ağızdan uygulanmasına karşın kan sayımı baskılanması ve ciddi enfeksiyon ilgili riskler olmayı sürdürür.

Japonya, VALENTINE-PTCL01 ile desteklenen EZH1/2 inhibitörü valemetostat'ı nüks/dirençli PTCL için onaylamıştır. Bu ilaç tazemetostat'tan farklıdır ve o ilacın düzenleyici statüsünü devralmamalıdır. Bölgesel onay, her ülkede uygunluk veya erişim garantisi vermez.

JACKPOT26, birinci basamak tedaviye yanıt sonrasında golidocitinib ile idame tedavisini araştırmıştır. Faz II bulguları daha ileri çalışmaları destekler; bu bulgular onaylı nüks/dirençli endikasyonla aynı şey değildir ve her yanıt veren hastanın idame tedavisine ihtiyacı olduğunu kanıtlamaz.

CD7'ye yönelik CAR-T, seçilmiş T hücreli lenfomalarda araştırılmaktadır. Son dönemdeki erken faz çalışmalar ve antijen negatif nüks analizleri; hedef ekspresyonunun, olgun hastalık ile öncü hastalık ayrımının, bağışıklığın yeniden yapılanmasına ilişkin risklerin ve yanıt sonrası planlanan nakilin doğrulanması gerektiğini vurgulamaktadır.

B hücreli CAR-T sonuçları bu alana aktarılamaz. T-ALL ile lenfomayı bir arada ele alan bir rapor, lenfoma hastalarının ayrı okunmasını gerektirir; üretim stratejisi ve immün toksisite de farklıdır.

Tam patoloji raporunu ve varsa doku örneklerini, CD30/ALK ve TFH sonuçlarını, viral testleri, PET/BT görüntülerini, önceki ilaç şemalarını ve yanıt tarihlerini getirin. Yalnızca bir ilaç listesi değil; deri bulgularını, bağışıklık komplikasyonlarını ve geçirilmiş enfeksiyonları da ekleyin.

Tanının yeterince özgül olup olmadığını, önerilen tedavinin o alt tipte desteklenip desteklenmediğini, bir klinik çalışmanın ilgili bir fırsat sunup sunmadığını ve remisyonun nakile geçmek için kullanılıp kullanılmayacağını sorun.