Nazofarenks kanseri

Sürekli bir boyun şişliği, kanlı burun akıntısı, tek taraflı kulak tıkanıklığı veya işitme değişikliği incelemeye yol açabilir. Bu semptomların pek çok olası nedeni vardır. Nazofarengoskopi, burnun arkasının incelenmesine ve hedefli biyopsiye olanak tanır; ağız normal görünse bile süregelen semptomlar değerlendirilmeyi hak eder.

Patoloji; keratinize olmayan karsinomu, keratinize skuamöz karsinomu ve seyrek görülen bazaloid karsinomu ayırır. Keratinize olmayan tümörler sıklıkla EBV ile ilişkilidir. Tümör dokusunda EBER testi bu ilişkinin ortaya konmasına yardımcı olur; tek başına pozitif bir kan antikoru testi kanser tanısı koymaz. Nazofarenksteki bir tümör lenfoma gibi başka bir hastalık da olabilir.

Nazofarenks, kafa tabanı ve boyun MR'ı lokal yayılımı ve lenf nodlarını haritalar. PET/BT veya diğer vücut görüntülemeleri uzak hastalığı riske göre değerlendirir. Rutin bir beyin görüntülemesi, nazofarenkse özel bir incelemenin yerini tutmaz. Çift görme veya yüz uyuşukluğu gibi kraniyal sinir semptomları hemen bildirilmelidir.

AJCC 9. sürüm, güncel nazofarenks evreleme sistemidir. Daha eski raporlar ve tedavi çalışmaları önceki baskıları kullanabilir; bu nedenle aynı evre numaralarının aynı hastalık anlamına geldiğini varsaymak yerine gerçek T, N ve M bulgularını ve baskıyı karşılaştırın. Boyun lenf nodu tutulumu bölgesel yayılımdır; tek başına uzak metastaz anlamına gelmez.

Plazma EBV DNA'sı, EBV ile ilişkili kanserde riski tahmin etmeye ve yanıtı izlemeye yardımcı olabilir. Tedaviden önce saptanabilir olup olmadığını, nasıl değiştiğini ve aynı laboratuvar yönteminin kullanılıp kullanılmadığını sorun. Doku EBER'i, kan EBV antikorları ve plazma EBV DNA'sı farklı soruları yanıtlar.

Süregelen veya yükselen bir sonuç, testin ve muayenenin ya da görüntülemenin tekrarlanmasını gerektirebilir. Bu, tek başına belirli bir metastaz bölgesinin kanıtı veya ilaç değiştirmek için otomatik bir talimat değildir. Saptanamayan bir sonuç da her artık veya nüks tümörü dışlayamaz.

Yoğunluk ayarlı radyoterapi (IMRT) tedavinin temel taşlarından biridir. Seçili düşük riskli lokalize hastalık yalnızca radyasyon alabilir; daha yüksek riskli lokal-bölgesel hastalık, tolere edilebildiğinde genellikle eşzamanlı platin temelli kemoterapi gerektirir. Böbrek işlevi, işitme, beslenme ve genel uygunluk platin seçimini ve programı etkiler.

Uygun daha yüksek riskli hastalarda, eşzamanlı kemoradyasyondan önce uygulanan gemsitabin–sisplatin indüksiyon kemoterapisi, tek başına kemoradyasyona kıyasla hastalık kontrolünü ve sağkalımı iyileştirir. İndüksiyon, radyasyondan önce verilen tedavi anlamına gelir; onun yerini alan bir tedavi değildir. Eklenen kemik iliği ve sindirim toksisitesi, tam küratif planın tamamlanma şansıyla dengelenmelidir.

Bazı bölgesel tedavi yolları radyasyona ek olarak EGFR hedefli nimotuzumab da içerir. Çin'de yayımlanan ürün-endikasyon kaydı bu kombinasyonu lokal olarak ileri nazofarenks kanseri için içerir. Kullanımı, yerel etiketin ve önerilen tedavi omurgasının gözden geçirilmesini gerektirir; sisplatin veya PD-1 tedavisiyle evrensel olarak birbirinin yerine geçebilir sayılmamalıdır.

Definitif kemoradyasyondan sonra seçili yüksek riskli hastalara adjuvan kapesitabin önerilebilir. Daha uzun takip dahil randomize kanıtlar, çalışılan popülasyonda yararı destekler. Bu, görüntülemesi temizlenmiş her hasta için bir zorunluluk değildir; iyileşme, nüks riski, el–ayak semptomları ve daha ileri tedaviyi tolere edebilme önemlidir.

PD-1 tedavisi de yüksek riskli, metastatik olmayan hastalığa doğru ilerlemektedir. DIPPER, indüksiyon ve eşzamanlı kemoradyasyondan sonra adjuvan camrelizumab ile olaysız sağkalımda iyileşme buldu; CONTINUUM ise sintilimabı indüksiyon, eşzamanlı ve adjuvan evrelerde inceledi. Bunlar, farklı uygunluk ölçütleri ve toksisite profilleri olan farklı stratejilerdir. Hangi kanıtın sizin vakanıza uyduğunu ve önerilen kullanımın yerel olarak onaylı, kılavuzlarla desteklenen mi yoksa bir çalışmanın parçası mı olduğunu sorun.

Nazofarenks veya boyunla sınırlı nüks, yaygın metastatik hastalıktan farklıdır. Yeniden evreleme ve mümkün olduğunda doku doğrulaması, nüks kanseri radyasyon hasarından ayırmaya yardımcı olur. Seçili ve erişilebilir nüksler endoskopik nazofarenjektomi ile tedavi edilebilir; boyun lenf nodu nüksünde de cerrahi bir seçenek olabilir.

Yeniden ışınlama, özgün radyasyon planını, kümülatif organ dozlarını ve yakındaki damarların, sinirlerin ve beyin dokusunun dikkatli biçimde değerlendirilmesini gerektirir. Ciddi kanama veya doku nekrozu önemli bir risktir. Bir proton veya karbon iyonu önerisi, hastaya özgü doz avantajını ve kalan riskleri açıklamalıdır; yalnızca teknolojinin adı üstünlük ortaya koymaz.

Küratif lokal tedavi uygun olmadığında, bir PD-1 inhibitörüyle birlikte kemoterapi önemli bir birinci basamak yoludur. Kesin ürün, kemoterapi eşi ve önceki tedavi gereksinimleri yargı bölgesine göre değişir. Aşağıdaki örnekler güncel ABD endikasyonlarını tanımlar; başka yerlerde aynı erişim veya onay anlamına gelmez.

Bu NPC endikasyonlarının hiçbiri pozitif bir PD-L1 sonucu gerektirmez. Önceki PD-1 maruziyeti, otoimmün hastalık, transplant öyküsü ve organ işlevi yine de önemlidir. İlerlemeden sonra bir PD-1 ilacından diğerine geçmek otomatik olarak etkili bir strateji değildir.

Tedaviden önce diş değerlendirmesi, bir işitme başlangıç ölçümü ile beslenme ve yutma desteği düzenleyin. Tedavi sırasında ağız ağrısı, tat değişikliği, ağız kuruluğu veya bulantı yemeyi zorlaştırabilir. Kilo kaybını veya dehidrasyonu erken bildirin; böylece destek, tedavi aksatılmadan önce ayarlanabilir.

Uzun vadeli izlem; ağız kuruluğunu, diş sorunlarını, azalmış çene açılmasını, işitme kaybını, yutma güçlüğünü ve tiroid ya da hipofiz işlevini ele almalıdır. Girişimsel bir tedaviden önce herhangi bir diş hekimine önceki baş-boyun ışınlamasını söyleyin. PD-1 tedavisi altında yeni ishal, nefes darlığı, sarılık veya belirgin yorgunluk immün ilişkili iltihaba işaret edebilir ve bakım ekibiyle hemen görüşülmesini gerektirir.

Yanıt, erken tedavi etkilerinin oturması için zaman tanındıktan sonra muayene, endoskopi ve uygun görüntülemeyle değerlendirilir. Takip daha sonra semptomları, lokal bulguları, riski ve bilgilendirici olduğunda EBV DNA'yı dikkate alır. Bir görüntüleme sonucu, süregelen her kalınlaşmayı aktif kanser gibi ele almak yerine zamanlaması ve önceki görüntüleriyle birlikte okunmalıdır.

• Histolojik alt türü ve doku EBV bulgularını içeren patoloji; TNM bulguları ve evreleme baskısı.
• Özgün MR ve vücut görüntülemeleri, laboratuvar ayrıntılarıyla tarihli EBV DNA sonuçları ve bir tedavi zaman çizelgesi.
• Daha önce ışınlanmışsa tam radyasyon planlama dosyaları ve doz özeti; güncel işitme, yutma, diş ve beslenme sorunları.