İnce bağırsak kanseri

İnce bağırsak kanseri konuma dayalı bir tanımdır. Adenokarsinom bez oluşturan yüzey hücrelerinden başlar; nöroendokrin tümörler, gastrointestinal stromal tümörler ve lenfomalar başka hücre tiplerinden kaynaklanır. Bu rehber, tanı doğrulandıktan sonra adenokarsinoma odaklanır. Nadir bir sarkom veya nöroendokrin karsinom kendi uzmanlık yolunu gerektirir.

Tam yerleşim de önemlidir. Safra kanalına ya da pankreasa yakın bir duodenum tümörü, ampulla, safra kanalı veya pankreasta başlayan bir kanserden ayırt edilmelidir. Benzer görünen bölgeler otomatik olarak aynı tanıyı ya da aynı ilaç onaylarını paylaşmaz.

İlgili rehbere ulaşmak için patoloji adını kullanın.

İnce bağırsak tümörleri aralıklı karın ağrısına, açıklanamayan kansızlığa, kanamaya, kilo kaybına veya kusmaya yol açabilir. Kusmayla birlikte ilerleyen şişkinlik ve dışkı ya da gaz çıkaramama tıkanıklığa işaret edebilir. Şiddetli ağrı, bayılma veya belirgin kanama acil değerlendirme gerektirir; bu sorunlar rutin bir onkoloji randevusunu beklememelidir.

BT veya MR bağırsağı ve olası yayılımı değerlendirir. Üst endoskopi duodenuma ulaşabilir; enteroskopi daha derin segmentleri inceleyebilir ve doku alabilir. Olağan görüntüleme yetersiz kaldığında BT veya MR enterografi yardımcı olabilir. Kapsül endoskopi biyopsi alamaz ve daralmış bir bağırsakta sıkışabilir; bu nedenle düşünülmeden önce olası tıkanıklık değerlendirilmelidir.

Adenokarsinomda evreleme, bağırsak duvarına doğru invazyonu, bölgesel lenf nodlarını ve uzak yayılımı dikkate alır. AJCC hâlen sekizinci baskı ince bağırsak karsinomu sistemini korumaktadır; ince bağırsak nöroendokrin tümörleri ayrı evreleme kullanır. Patoloji raporu ayrıca dereceyi, cerrahi sınırları ve incelenen lenf nodlarını tanımlamalıdır.

İnce bağırsak adenokarsinomu için MMR proteini testi veya MSI analizi önerilir. Anormal bir sonuç tedaviyi etkileyebilir ve Lynch sendromu için değerlendirmeyi başlatabilir, ancak tek başına kalıtsal bir durumu kanıtlamaz. Aile öyküsü, polipozis sendromları, Crohn hastalığı ve çölyak hastalığı da tetkik ve uzun vadeli bakım açısından önemlidir.

Rezeke edilebilir adenokarsinomda amaç, temiz cerrahi sınırlarla tam çıkarım ve uygun bölgesel lenf nodu değerlendirmesidir. Jejunum veya ileum tutulumu genellikle bir bağırsak segmentinin çıkarılmasına ve uçların yeniden birleştirilmesine olanak tanır. Bazı duodenum kanserleri pankreas ve safra kanalıyla ilişkileri nedeniyle Whipple ameliyatı gerektirir; diğerleri uzman değerlendirmesinden sonra daha sınırlı bir ameliyat için uygun olabilir.

Tam çıkarım mümkün olmadığında, bir ameliyat veya endoskopik girişim tıkanıklığı ya da kanamayı yine de giderebilir. Bu tür belirtiye yönelik tedavinin amacı küratif rezeksiyondan farklıdır. Planlanan girişimin neyi çıkaracağını, yemenin nasıl yeniden başlayacağını ve bir stoma ya da ek beslenme desteği gerekebileceğini sorun.

Lenf nodu pozitif hastalık ve seçilmiş yüksek riskli lenf nodu negatif hastalık adjuvan bir görüşmeyi gerektirir. FOLFOX veya CAPOX sıklıkla düşünülen rejimlerdir; beklenen yarar iyileşme, böbrek işlevi, nöropati ve diğer sağlık sorunlarıyla dengelenmelidir. Evre II kararları da tüm evre II tümörleri aynı şekilde ele almak yerine MMR/MSI'ı dikkate alır.

İnce bağırsağa ilişkin kanıt tabanı kolon kanserine göre daha sınırlıdır. Retrospektif çalışmalar bazı yüksek riskli gruplarda yarara işaret etmektedir, ancak randomize bir karşılaştırmanın kesinliğiyle etkiyi ortaya koyamazlar. Patolojinizdeki hangi bulguların tedaviyi haklı gösterdiğini ve hangi belirsizliklerin sürdüğünü sorun.

Kemoterapiye ihtiyaç duyan hastalarda FOLFOX veya CAPOX gibi floropirimidin–oksaliplatin kombinasyonları sıklıkla kullanılır. Seçim ve yoğunluk önceki tedaviye, belirtilere, organ işlevine ve genel duruma bağlıdır. Sonraki tedavi irinotekan temelli bir yaklaşımı veya başka bir rejimi kullanabilir; ancak kanıtlar sınırlıdır ve klinik çalışma değerlendirmesi değerlidir.

İnce bağırsak adenokarsinomu biyolojik olarak kolorektal kanserle aynı değildir. Kolon kanseri için onaylanmış bir rejim otomatik olarak yerleşik bir ince bağırsak tedavisi sayılmaz. İmmünoterapi de yalnızca tümör nadir olduğu için önerilmemelidir: ZEBRA çalışması seçilmemiş bir ince bağırsak topluluğunda yeterli etkinlik göstermedi, ancak biyobelirteçle seçilmiş yanıtlar görüldü.

Rezeke edilemeyen veya metastatik, MSI yüksek ya da uyumsuzluk onarımı eksikliği olan solid tümörler için ABD'deki pembrolizumab etiketi, tatmin edici bir alternatifin bulunmadığı durumlarda önceki tedavi sonrası ilerleyen hastalığı kapsar. Bu tümörden bağımsız endikasyon ince bağırsak kanserini içerebilir. Ayrı bir birinci basamak kolorektal endikasyondan farklıdır; uygunluk ve tedavi sırası birbirine karıştırılmamalıdır.

Daha geniş profilleme nadir ve eyleme geçirilebilir bulguları ortaya çıkarabilir. Örneğin ABD'de trastuzumab deruxtecan, tatmin edici bir alternatifin bulunmadığı, önceden tedavi edilmiş rezeke edilemeyen veya metastatik HER2 IHC 3+ solid tümörler için hızlandırılmış bir endikasyona sahiptir. Tek başına HER2 mutasyonu ya da amplifikasyonu bu protein ekspresyonu eşiğinin yerini tutmaz. Diğer bulgular kendi kanıtlarını ve yerel onay incelemesini gerektirir.

Tedavi sonrası beslenme, hangi bağırsak segmentinin ve ne kadar bağırsağın kaldığına bağlıdır. Sürekli ishal, dehidratasyon, kilo kaybı veya öğünleri tolere etmekte zorlanma bir diyetisyen ve klinik değerlendirme gerektirir. Whipple ameliyatı kısa bir segmental rezeksiyondan farklı sindirim sorunları yaratabilir. Tek bir diyet veya takviye planının ikisine de uyduğunu varsaymayın.

Kemoterapi sırasında belirgin ishali, ateşi, ağız yaralarını, el-ayak belirtilerini veya artan uyuşmayı erken bildirin. Takip belirtileri, muayeneyi ve uygun görüntüleme ya da kan testlerini birleştirir. Altta yatan kalıtsal veya inflamatuvar bir durumu olan hastalar, kanser nüksü kontrollerinin ötesinde ek izlem gerektirebilir.

• Kesin segment ve primer bölgeyle birlikte patoloji ve MMR/MSI sonuçları.
• Çıkarılan bağırsak dahil orijinal görüntülemeler, endoskopi ve ameliyat raporları.
• Tedavi tarihleri, toksisiteler, kilo değişimleri, bağırsak belirtileri ve varsa genetik değerlendirme.