Anal kanseri

Anal kanserlerin çoğu skuamöz hücreli karsinomdur. Rapor, anal kanalı çevredeki perianal deriden ayırmalı ve lezyonun invaziv olup olmadığını doğrulamalıdır. Bu bölgedeki adenokarsinom ve melanom farklı yollar izler; bu nedenle yalnızca “anal kitle” ifadesine dayanan bir tedavi planı eksiktir.

Kanama, ağrı, şişlik, kaşıntı veya bağırsak kontrolünde değişiklik hemoroidlere ya da diğer iyi huylu sorunlara benzeyebilir. Süregelen belirtiler muayene ve gerekli olduğunda biyopsi gerektirir. Yüksek dereceli skuamöz intraepitelyal lezyonlar prekanseröz değişikliklerdir; invaziv kanserle aynı tanı değildir.

Süregelen yüksek riskli HPV enfeksiyonu, anal skuamöz kanserlerin çoğuyla ilişkilidir. HPV yaygındır ve yıllarca sürebilir; bir kanser tanısı enfeksiyonun ne zaman başladığını ortaya koymaz. Sigara ve HIV ya da nakil ile ilişkili bağışıklık baskılanması dahil bozulmuş bağışıklık da riski etkiler.

Ekibe HIV ilaçlarınızı, bağışıklık baskılayıcı tedavinizi ve önceki HPV ile ilişkili hastalık geçmişinizi bildirin. Bu ayrıntılar güvenli kanser bakımının ve uygun takibin düzenlenmesine yardımcı olur. HPV aşısı koruyucudur; yerleşik bir kanserin tedavisinin yerini almaz. Cinsel sağlıkla ilgili sorular, diğer tedavi kaygıları gibi açık ve saygılı bir görüşmeyi hak eder.

Değerlendirme genellikle anüs ve kasıkların muayenesini, biyopsiyle anoskopiyi, pelvik görüntülemeyi ve uzak hastalık taramalarını içerir. Pelvik MR yerel yaygınlığı haritalamaya yardımcı olur; PET/BT tutulan lenf nodları ve radyasyon planlaması hakkında ek bilgi verebilir. Şüpheli kasık lenf nodları önemlidir çünkü uzak metastaz değil bölgesel hastalık olabilirler.

AJCC'nin güncel anal kanseri protokolü Sürüm 9'dur. Tümör boyutu, komşu organlara invazyon, bölgesel lenf nodları ve uzak yayılım evreyi belirler. Evre ve küratif yerel tedavinin uygulanabilirliği birlikte görüşülmelidir; “ileri” sözcüğü tek başına tedavinin hâlâ kürü amaçlayıp amaçlamadığını söylemez.

Kesin tedavi gerektiren lokalize anal skuamöz kanserlerin çoğunda eşzamanlı kemoterapiyle radyasyon, organ koruyucu temel yaklaşımdır. Mitomisin ile florourasil yaygın bir kombinasyondur; uygun hastalarda kapesitabin florourasilin yerini alabilir. Modern yoğunluk ayarlı radyasyon, tedavinin normal dokular çevresinde şekillendirilmesine yardımcı olur.

Seçilmiş çok küçük, yüzeyel veya elverişli perianal lezyonlar, cerrahi sınırlar ve sfinkter işlevi dikkatle incelendikten sonra lokal eksizyonla tedavi edilebilir. Bu istisna tüm küçük anal kanal kanserlerine genellenmemelidir. Kaçınılabilir tedavi kesintilerini azaltmak için cilt bakımını, ağrı kontrolünü, bağırsak desteğini ve beslenmeyi erken planlayın.

Kanser gerilerken tedavi edilen alan iltihaplı veya kalınlaşmış kalabilir. Erken değerlendirme iyileşmeyi ve lezyonun düzelip düzelmediğini kontrol eder; her zaman kesin yanıt değerlendirmesi değildir. ACT II çalışmasında erken dönemde tam yanıt sağlamamış bazı hastalar bu yanıta kemoradyasyonun başlangıcından itibaren 26. haftada ulaştı. Bu aralık tedavinin başlangıcından ölçülür, son gününden değil.

İlerleme kanıtı olmaksızın küçülen veya sabit kalan rezidüel bir anormallik, ekibin planına göre birkaç ay boyunca yakından izlenebilir. Büyüyen bir lezyon, yeni hastalık veya kötüleşen endişe verici belirtiler daha erken değerlendirme gerektirir. İyileşmeyi beklemek ilerlemeyi görmezden gelmek anlamına gelmez ve süregelen bir şişlik, değerlendirme yapılmadan otomatik olarak acil radikal ameliyatı tetiklememelidir.

Yeterli kemoradyasyon değerlendirmesinden sonra biyopsiyle doğrulanmış süregelen veya yerel nüks kanser, kurtarma ameliyatına yol açabilir. Abdominoperineal rezeksiyon anüsü ve rektumu çıkarır ve genellikle kalıcı kolostomi gerektirir. Önce yeniden evreleme, ameliyatın hastalığı ele alıp alamayacağını ve hangi rekonstrüksiyonun gerekebileceğini belirler.

Bazı hastalar, kanser planı farklı olsa bile şiddetli belirtileri, tıkanıklığı veya fistülü yönetmek için dışkı yönlendirmesine ihtiyaç duyar. Bu nedenle geçici ya da kalıcı bir stoma tek başına tedavinin başarısız olduğunun kanıtı değildir. Ameliyattan önce yara iyileşmesini, işlevi ve pratik stoma desteğini görüşün.

Ameliyat edilemeyen yerel nüks veya metastatik anal kanal skuamöz hücreli karsinomu olan yetişkinler için ABD etiketi, birinci basamak tedavi olarak karboplatin ve paklitaksel ile birlikte retifanlimabı içerir. Retifanlimab tek başına da platin temelli kemoterapi sırasında ilerleyen ya da bu tedaviyi tolere edemeyen yerel nüks veya metastatik hastalık için onaylanmıştır. Bu endikasyonlar pozitif PD-L1 testi gerektirmez.

Bu onay, retifanlimabı yeni tanı almış her hasta için küratif kemoradyasyona rutin bir ekleme haline getirmez. Önceki immünoterapi, nöropati, kemik iliği işlevi, otoimmün hastalık ve tedavi hedefleri sonraki seçimleri etkiler. İmmün tedavi bağırsak, akciğer, karaciğer ve endokrin bezler dahil organlarda iltihaba yol açabilir; yeni belirtiler derhal bildirilmelidir.

Pelvik tedavi sırasında cilt hassasiyeti, ağrılı bağırsak hareketleri, ishal, yorgunluk ve idrar rahatsızlığı görülebilir. Belirti kontrolü için net bir plan ve ağrı yemeyi ya da içmeyi engelliyorsa, ateş çıkarsa veya kanama belirginleşirse kiminle iletişime geçeceğinizi sorun. Tedaviyi kendi başınıza kesmeyin; ekip bir değişiklik ya da ara gerekip gerekmediğini değerlendirebilir.

Geç dönem etkiler bağırsak aciliyeti veya kaçak, cinsel güçlükler, vajinal daralma, sertleşme sorunları ve doğurganlık değişikliklerini içerebilir. Konuyla ilgiliyse tedaviden önce doğurganlığın korunmasını görüşün ve sonrasında pelvik taban veya cinsel sağlık desteği isteyin. Takip, tedavi edilen alanı ve kasık lenf nodlarını riske ve bulgulara uyarlanmış görüntülemeyle inceler; yalnızca nüksü değil işlevi de ele alır.

• Patoloji, kesin anal kanal veya perianal yerleşim, pelvik MR ve evreleme görüntülemeleri.
• Daha önce tedavi gördüyseniz tam radyasyon planı ve doz kaydı, kemoterapi tarihleri ve yanıt değerlendirmeleri.
• Mevcut bağırsak ve idrar belirtileri, ilaç listesi, bağışıklık sağlığı geçmişi ve kişisel iyileşme öncelikleri.