Safra kesesi kanseri

Safra kesesi, karaciğerde üretilen safrayı depolar. Kanser, kesenin iç zarında başlayıp duvarından geçerek yakın yapılara doğru büyüyebilir. Taş veya iltihap nedeniyle yapılan ameliyatta çıkarılan kesenin incelenmesi sırasında beklenmedik biçimde saptanabilir. Rastlantısal bulgu, kanserin yakalanma biçimidir; ayrı bir evre değildir.

Ağrı, bulantı, sarılık, iştah kaybı veya ateş iyi huylu safra kesesi hastalıklarından da kaynaklanabilir. Safra taşları bir risk etkenidir, ancak taşı olan kişilerin çoğunda bu kanser hiç gelişmez. Yeni başlayan ve süren belirtiler, taşın veya ağrının kanser anlamına geldiği varsayılmadan değerlendirilmelidir.

Safra kesesi kanserlerinin çoğu adenokarsinomdur. Yüksek dereceli nöroendokrin karsinom gibi seyrek histolojiler farklı bir tedavi görüşmesi gerektirir. Yalnızca “kötü huylu” ifadesini değil, raporun tamamını isteyin. Derinlik, derece, cerrahi sınırlar, damar veya sinir invazyonu ve örneklenen lenf nodları riskin tanımlanmasına yardımcı olur.

AJCC'nin güncel yerleşime özgü listesi, sekizinci baskı safra kesesi sistemini korumaktadır. T kategorisi yerel invazyonu tanımlar; lenf nodları ve uzak yayılım ayrı değerlendirilir. Bu nedenle, ikisi de “T1” ile başlasa da T1a ve T1b birbirinin yerine kullanılamaz.

Sınırları temiz olacak biçimde tamamen çıkarılmış T1a kanserde basit kolesistektomi genellikle yeterlidir. T1b hastalık kas tabakasına ulaşır; rastlantısal T1b, T2 veya seçilmiş T3 hastalığı olan hastalar, evreleme ve genel durum elveriyorsa tamamlayıcı rezeksiyon için uzman değerlendirmesinden geçmelidir. Karar, ilk cerrahın kitle görüp görmediğine değil, tam spesmen ve görüntülemeye dayanır.

Tamamlayıcı cerrahi, komşu karaciğer dokusunu ve bölgesel lenf nodlarını içerebilir. Daha geniş karaciğer veya safra kanalı çıkarımı otomatik olarak daha iyi değildir; amaç, kabul edilebilir bir riskle temiz cerrahi sınır elde etmektir. Perforasyon ya da safra sızıntısı, spesmenin nasıl ele alındığı ve sistik kanal sınırına ilişkin kaygılar dahil olmak üzere ilk ameliyat raporunu getirin.

Kontrastlı görüntüleme; safra kesesi yatağını, karaciğeri, safra kanallarını, kan damarlarını, karın içi lenf nodlarını ve uzak bölgeleri değerlendirir. MR, karaciğer veya safra yoluna ilişkin bulguları netleştirebilir. Seçilmiş hastalarda, büyük bir ameliyattan önce görüntülemelerde görünmeyen yayılımı araştırmak için evreleme laparoskopisi yapılır. Biyopsi planlaması, cerrahi mi yoksa sistemik tedavi mi düşünüldüğüne bağlıdır.

Safra kesesinin hemen yanındaki karaciğere doğru büyüme, karaciğerdeki ayrı bir uzak metastazdan farklıdır. Sarılık tıkanıklığa bağlı olabilir ve tek başına evreyi belirlemez. Rezeke edilebilirlik, hastalığın güvenle çıkarılıp çıkarılamayacağına ve hastanın gereken ameliyattan sonra toparlanıp toparlanamayacağına da bağlıdır.

İyileşme süreci ve kesin patoloji, adjuvan tedavi görüşmesine yön verir. Kapesitabin, safra yolu kanseri rezeksiyonu sonrasında yerleşik bir seçenektir; uygun safra kesesi kanseri olguları da buna dahildir. İlk ameliyatta yeterince çıkarılmış çok yüzeyel bir tümör, otomatik olarak lenf nodu pozitif invaziv hastalık gibi tedavi edilmemelidir.

Tutulmuş cerrahi sınır veya diğer yüksek riskli bulgular, seçilmiş olgularda radyoterapi ya da kemoradyasyon görüşmesine yol açabilir. Ekip, beklenen yararı, belirsizliği ve iyileşme üzerindeki etkileri açıklamalıdır. Ameliyat sonrasında takip gerekli olmayı sürdürür; izlem sıklığı nüks riskine, belirtilere ve alınan tedaviye göre düzenlenir.

Gemcitabin ve sisplatin ile durvalumab veya pembrolizumab, safra kesesi kanseri dahil ileri evre safra yolu kanseri olan uygun hastalarda birinci basamak seçeneklerdir. ABD'deki bu kemoterapi–immünoterapi endikasyonları PD-L1 pozitifliği gerektirmez. Böbrek işlevi, işitme, enfeksiyon, mevcut nöropati ve günlük işlevsellik, kombinasyonun tümüyle uygun olup olmadığını etkiler.

İlerleme sonrasında FOLFOX, daha ileri tedavi alabilecek durumda olan hastalar için kanıta dayalı kemoterapi seçeneklerinden biridir. Moleküler sonuçlar, önceki yan etkiler ve klinik çalışmalar başka yollar sunabilir. Dayanak oluşturan safra yolu çalışmaları birkaç farklı primer bölgeyi kapsar; bu nedenle tüm çalışmaya ait bir sonuç, tek bir kişi için garantili bir safra kesesine özgü yarar olarak sunulmamalıdır.

İleri evre hastalıkta moleküler profillemeyi erken planlayın. HER2 protein ekspresyonu ve gen amplifikasyonu safra kesesi kanserinde özellikle önemlidir, ancak aynı test değildir. MSI/MMR ve daha geniş profilleme ek seçenekler ortaya koyabilir. Bir sonuç, tam olarak ilgili ilaç ve endikasyonla eşleştirilmelidir; kolanjiyokarsinoma özgü FGFR2 veya IDH1 onayları, olduğu gibi safra kesesi onayları biçiminde yeniden adlandırılmamalıdır.

ABD'de zanidatamab monoterapisi, rezeke edilemeyen veya metastatik HER2 IHC 3+ safra yolu kanseri olan ve daha önce tedavi almış yetişkinler için hızlandırılmış onaya sahiptir. Trastuzumab deruxtecan, daha önce tedavi almış, rezeke edilemeyen veya metastatik IHC 3+ katı tümörlerde tatmin edici bir alternatif kalmadığında ayrı bir hızlandırılmış endikasyona sahiptir. Tek başına HER2 mutasyonu veya tek başına IHC 2+ bu IHC 3+ tanımlarını karşılamaz.

MSI yüksek veya uyumsuzluk onarımı eksikliği olan hastalık, ilgili tedavi koşullarında ayrı bir biyobelirteç yönlendirmeli immünoterapi görüşmesini destekleyebilir. Bağışıklık kontrol noktası inhibitörü birinci basamak tedavinin bir parçasıydıysa, ilerleme sonrasında bir başkasını vermek otomatik olarak etkili bir strateji değildir. Hedefe yönelik tedavi ve çalışmaya erişim yine olguya özgü bir inceleme gerektirir.

Safra kanalı tıkanıklığı, enfeksiyon ve yetersiz beslenme kanser tedavisini aksatabilir ve etkin biçimde yönetilmesi gerekir. Sarılıkla birlikte ateş veya titreme, konfüzyon ya da şiddetli güçsüzlük acil değerlendirme gerektirir. Süren kusma, sıvı içememe veya hızla kötüleşen ağrı da vakit geçirmeden bildirilmelidir.

Safra kesesi ameliyatı sonrasında, herhangi bir değerlendirme yapılmadan kısıtlayıcı bir diyet uygulamak yerine süren ishal, iştah kaybı veya kilo değişimini konuşun. Tedavi takibi karaciğer ve böbrek testlerini ve ilaca özgü izlemi de kapsar. Trastuzumab deruxtecan tedavisi sırasında yeni başlayan öksürük veya nefes darlığı, olası akciğer iltihabı nedeniyle hızla ele alınmalıdır.

• Derinlik, sistik kanal cerrahi sınırı ve lenf nodu bulguları dahil tam patoloji.
• İlk kolesistektomi raporu ve tüm evreleme görüntülemeleri.
• Moleküler sonuçlar, tedavi geçmişi ve mevcut drenaj ya da beslenme sorunları.