Kutanöz skuamöz hücreli karsinom

Kütanöz skuamöz hücreli karsinom (cSCC) derideki keratinositlerden başlar. Kalıcı pullu bir büyüme, ülser, kanayan alan veya büyüyen kitle değerlendirme ve genellikle biyopsi gerektirir. Görünümü tek başına onu başka bir deri kanserinden ya da kanser olmayan bir durumdan güvenilir biçimde ayıramaz.

İn situ SCC, diğer adıyla Bowen hastalığı, epidermis ile sınırlıdır. İnvaziv cSCC daha derine uzanır. Aktinik keratoz güneşle ilişkili prekanseröz bir değişimdir ve invaziv kanserin başka bir adı değildir. Seçilmiş yüzeyel lezyonlar için kullanılan kremler veya ışığa dayalı tedavi, invaziv bir tümörde kendiliğinden kullanılmamalıdır.

Yüzde veya saçlı derideki bir deri SCC'si, ağız ya da boğazda gelişen skuamöz kanserden de farklıdır. Primer bölge hem evrelemeyi hem de tedavi yolunu belirler.

Patoloji incelemesi invazyonu, diferansiasyonu, derinliği, cerrahi sınır durumunu ve kanserin sinirler boyunca ilerleyip ilerlemediğini veya damarlara girip girmediğini ortaya koymalıdır. Klinik değerlendirme buna yerleşimi, nüksü, bağışıklık durumunu ve ağrı, uyuşma ya da güçsüzlük gibi belirtileri ekler. Zor bir bölgedeki küçük bir lezyon, başka bir yerdeki daha büyük yüzeyel lezyondan daha karmaşık bir ameliyat gerektirebilir.

2026 Avrupa kılavuzu, yaygın düşük riskli ve daha yüksek riskli tümörleri ileri evre hastalıktan ayırır ve ayrıca tedavisi zor grupları tanımlar. Bu pratik kategoriler resmi evrelemeyi tamamlar; metastaz kanıtı değildir. Yalnızca “daha yüksek risk” gibi bir tanı, ameliyat sonrası immünoterapiye uygunluğu tek başına ortaya koymaz.

Deri muayenesi ve yakın lenf nodu bölgelerinin muayenesi değerlendirmenin parçasıdır. Görüntüleme riske ve belirtilere göre seçilir: ultrason bölgesel lenf nodlarını değerlendirebilir, MR şüpheli sinir yayılımının değerlendirilmesine yardımcı olabilir, BT veya diğer görüntülemeler daha derin invazyonu ya da metastatik hastalığı tanımlayabilir. Şüpheli bir lenf nodu genellikle yalnızca boyuta dayalı bir varsayım yerine dokuyla doğrulama gerektirir.

Sentinel lenf nodu biyopsisi, 2026 Avrupa kılavuzunda cSCC için rutin bir standart değildir. Yakın tarihli retrospektif çalışmalar seçilmiş yüksek riskli hastalarda olası bir yarara işaret etmektedir, ancak seçim yanlılığı nedeniyle bu çalışmalar herkesin bu işlemi yaptırması gerektiğini ortaya koyamaz. Şüpheli bir lenf nodu ile elektif sentinel lenf nodu incelemesi farklı klinik durumlardır.

Ameliyat edilebilir invaziv bir tümörde amaç, cerrahi sınırların temiz olduğu doğrulanarak tam çıkarımdır. Standart eksizyon birçok lezyon için uygundur. Mohs cerrahisi veya tam sınır değerlendirmesinin başka bir biçimi, nüks riskinin, belirsiz sınırların ya da sağlıklı dokunun korunmasının önem taşıdığı durumlarda özellikle yararlı olabilir. Yöntem, yalnızca en küçük iz elde edilsin diye değil tümöre uygun olacak şekilde seçilmelidir.

Pozitif bir cerrahi sınır, mümkün olduğunda ek cerrahi gerektirebilir. Cerrahi uygun olmadığında radyoterapi küratif tedavi olarak uygulanabilir; seçilmiş olumsuz özelliklerde ise ameliyat sonrası verilebilir. Ekip yara iyileşmesini, sinir işlevini, rekonstrüksiyonu ve önceki bir radyasyon kürünün başka bir tedaviyi sınırlayıp sınırlamadığını konuşmalıdır.

Bölgesel lenf nodu hastalığı, seçilmiş hastalarda hâlâ küratif amaçla tedavi edilebilir. Tedavi lenf nodu cerrahisini, radyasyonu ve sistemik tedaviyi birleştirebilir; lenf nodu yayılımı kendiliğinden tedavi edilemez uzak hastalıkla eşitlenmemelidir.

C-POST randomize çalışması, cerrahi ve ameliyat sonrası radyasyonun ardından tanımlanmış yüksek risk özellikleri taşıyan hastaları kapsamıştır. Cemiplimab, plaseboya kıyasla nüksü veya ölümü azaltmıştır. Kanıtlar bu seçilmiş ortamda hastalıksız sağkalım yararını desteklemektedir; bu, çıkarılan her cSCC'nin bir yıl immünoterapi gerektirdiği anlamına gelmez.

ABD onayı, hem cerrahi hem de radyasyon sonrasında yüksek nüks riski taşıyan yetişkinleri kapsar. Gerçek lenf nodu bulgularının, sinir tutulumunun, kemik invazyonunun veya nüks öyküsünün çalışmayla ve yerel endikasyonla nasıl ilişkili olduğunu konuşun. Organ nakli alıcıları ve bazı diğer bağışıklığı baskılanmış gruplar pivot çalışmanın dışında tutulmuştur; bu nedenle yarar ve güvenliliğin aynı olduğu basitçe varsayılamaz.

Bu, ilaç sınıfının tamamında birbirinin yerine geçen bir etki değildir: ayrı bir çalışma olan KEYNOTE-630 ameliyat sonrası pembrolizumab çalışması, önceden belirlenmiş birincil etkinlik eşiğini karşılamamıştır. İlaç, uygunluk ölçütleri ve kanıt birbiriyle örtüşmelidir.

Faz 2 neoadjuvan cemiplimab çalışması, seçilmiş rezeke edilebilir cSCC'lerin cerrahi örneklerinde belirgin tümör yok oluşu göstermiştir. Bu durum, ameliyatın kapsamlı olabileceği hallerde ameliyat öncesi tedaviyi ilgili bir uzman görüşmesi haline getirmektedir. Ancak bir çalışmada görülen güçlü yanıt, lezyon küçülmüş göründükten sonra cerrahiyi iptal etme talimatı değildir.

Önerilen sıralamanın yerel bir kılavuza, onaylı bir endikasyona mı yoksa bir klinik çalışmaya mı dayandığını, yanıtın nasıl kontrol edileceğini ve tümör ilerlerse ne olacağını sorun. Ameliyat ve radyasyon sonrası tedavi için verilen onay, ameliyat öncesindeki her kullanımı kendiliğinden onaylamaz.

Küratif cerrahi veya radyasyonla yeterince tedavi edilemeyen lokal ileri evre ya da metastatik hastalıkta immün kontrol noktası tedavisi temel bir seçenektir. ABD endikasyonları arasında PD-1 ilaçları cemiplimab ve pembrolizumab ile PD-L1 ilacı cosibelimab yer alır. Bu ilaçların kesin etiket bilgileri birbirinden farklıdır; bulunabilirlik ve finansman ülkeye göre değişir.

Bu cSCC endikasyonları pozitif bir PD-L1 skoru gerektirmez. Bu durum bazı mukozal baş-boyun kanseri rejimlerinden farklıdır. Geniş tümör dizilemesi bir klinik çalışmayı ya da sıra dışı, eyleme dönüştürülebilir bir bulguyu belirlemeye yardımcı olabilir; ancak standart kontrol noktası tedavisinden önce kendiliğinden gerekli değildir.

İmmünoterapi uygun değilse veya kanser ilerlerse yerel seçenekleri, klinik çalışmaları ve EGFR'ye yönelik tedavi ya da kemoterapi gibi seçilmiş sistemik alternatifleri yeniden değerlendirin. Bunların hepsi eşit kanıta veya onay durumuna sahip değildir. Amaç semptomların hafifletilmesi, kalıcı hastalık kontrolü ya da yerel bir tedavinin mümkün kılınması olabilir.

Kontrol noktası tedavisi nakledilmiş bir organın reddini tetikleyebilir. Küçük ve prospektif bir böbrek nakli çalışması, sıkı biçimde yönetilen bir bağışıklık baskılayıcı protokol altında red yaşanmadan yanıtlar bildirmiştir; ancak ciddi toksisite görülmüş ve bir ölümcül olay ilaç geçişine bağlanmıştır. Bu sonuçlar tüm böbrek alıcıları, diğer nakledilen organlar veya rutin uygulama için güvenlilik ortaya koyamaz.

Kanser ve nakil ekipleri tümör tehdidini, greft işlevini ve bağışıklık baskılamasında olası değişiklikleri birlikte tartmalıdır. Reddi önleyici ilaçları kendi başınıza azaltmayın veya kesmeyin. Otoimmün hastalık, kan kanseri veya bağışıklığı baskılayan tedavi öyküsü de ilk değerlendirmeye dahildir.

Kontrol noktası tedavisi sırasında yeni ortaya çıkan nefes darlığı, inatçı ishal, sarılık, ciddi halsizlik veya diğer önemli belirtilerde tedavi eden ekiple hemen iletişime geçilmelidir. İmmün ilişkili inflamasyon derinin ötesindeki organları etkileyebilir ve tedavi bittikten sonra da ortaya çıkabilir.

Takip, tedavi edilen alanı, derinin geri kalanını ve gerektiğinde bölgesel lenf nodlarını kontrol eder. Sıklık ve görüntüleme, herkes için tek bir program yerine nüks riskine ve uygulanan tedaviye göre belirlenir. Tedavi edilen bölgenin yakınında yeni bir kitle, iyileşmeyen bir yara, ağrı, uyuşma veya güçsüzlük olursa bunu kontroller arasında bildirmelisiniz.

Güneşten korunma, solaryumdan kaçınma ve yaygın güneş hasarının tedavisi gelecekteki deri kanseri yükünü azaltmaya yardımcı olur. Yeni lezyonlar, orijinal kanserden yayılım yerine ayrı primer kanserleri temsil edebilir. Bir dermatoloğa hangi değişiklikleri fotoğraflayıp izlemeniz gerektiğini, hangilerinin muayene veya biyopsi gerektirdiğini sorun.

Koruyucu ilaçlar kişiye göre belirlenir. Tekrarlayan deri kanserleri olan bazı hastalarda nikotinamid lehine kanıtların, nakil alıcıları için de geçerli olduğu varsayılmamalıdır: randomize bir nakil çalışması aynı koruyucu yararı göstermemiştir. Takviyeler deri takibinin veya tedavinin yerini tutmaz.

Tam biyopsi ve eksizyon raporlarını, istendiğinde patoloji lamlarını veya bloklarını, lezyonun zaman çizelgesini ve fotoğraflarını, ameliyat ve rekonstrüksiyon notlarını, lenf nodu sonuçlarını, görüntülemeleri ve varsa önceki radyasyon planını getirin. Önceki deri kanserlerini, kullandığınız ilaçları, nakille ilgili ayrıntıları ve bağışıklıkla ilişkili hastalıkları da ekleyin.

Yararlı sorular şunlardır: Yerel tedavi bu kanseri hâlâ iyileştirebilir mi? Cerrahi sınırlar temiz mi? Sinir tutulumu mikroskobik mi, klinik olarak belirgin mi? Ek tedavi neden öneriliyor? Hangi işlevler etkilenebilir? Sistemik tedavi öneriliyorsa benim için tam olarak hangi ortam ve hangi kanıt geçerli?