Bazal hücreli karsinom

Bazal hücreli karsinom (BCC) genellikle lokal olarak büyüyen ve nadiren uzak organlara yayılan bir deri kanseridir. Parlak bir kabarıklık, pullu bir plak, iyileşmeyen bir ülser ya da skar benzeri bir alan şeklinde görünebilir. Bazı topluluklarda kahverengi veya siyah pigmentasyon sıktır; bu tek başına lezyonu melanom yapmaz ve riskini de belirlemez.

Biyopsi tanıyı doğrular ve yüzeysel, nodüler ve morfeaform ya da mikronodüler BCC gibi daha infiltratif büyüme paternlerinin ayırt edilmesine yardımcı olur. Küçük bir biyopsi, karışık yapıdaki bir tümörün yalnızca bir kısmını örnekleyebilir. Bazoskuamöz özellikler veya beklenmeyen bir patoloji sonucu uzman incelemesi gerektirebilir; çünkü olağan düşük riskli BCC varsayımları bu durumda geçerli olmayabilir.

Risk değerlendirmesinde yerleşim ile boyut birlikte, sınırların iyi tanımlı olup olmadığı, histolojik patern, sinir tutulumu ve lezyonun nüks edip etmediği dikkate alınır. Göz, burun, kulak çevresi veya işlev açısından duyarlı diğer bölgelerde, görece küçük bir tümörde bile dokuyu koruyarak temiz sınırlar elde etmek güç olabilir.

Sıradan lokalize BCC'lerin çoğunda tüm vücut evreleme görüntülemeleri veya sentinel lenf nodu biyopsisi gerekmez. Derin fiksasyon, nörolojik semptomlar, kemik ya da orbit tutulumu kuşkusu veya olağandışı metastatik bulgular hedefli görüntüleme ve uzman değerlendirmesi için gerekçe oluşturabilir. “Lokal ileri” terimi, uygulanabilir küratif tedaviye ilişkin multidisipliner bir değerlendirmedir; her büyük deri lezyonunun eş anlamlısı değildir.

BCC'lerin çoğunda ana tedavi cerrahidir. Standart eksizyon, lezyonu ve patoloji değerlendirmesi için planlanmış çevre sınırı birlikte çıkarır. Mohs veya diğer mikrografik kontrollü teknikler, tutulmamış dokuyu korurken cerrahi sınırları sistematik biçimde denetler; bu özellikle yüksek riskli, nüks etmiş veya kritik yerleşimli tümörlerde değerlidir.

Yakın sınır ile pozitif sınır farklı bulgulardır. Tümör kenarda kaldığında genellikle ek eksizyon düşünülür; karar tam yerleşim, alt tip, rekonstrüksiyon ve hastanın genel sağlık durumuna göre şekillenir. Karmaşık bir onarım öncesinde temizliğin nasıl doğrulanacağını ve göz kapağı, burun veya kulak işlevi üzerindeki beklenen etkiyi konuşun.

Seçilmiş düşük riskli yüzeysel BCC'ler imikuimod veya florourasil gibi topikal ilaçlarla, fotodinamik tedaviyle ya da diğer lokal yaklaşımlarla tedavi edilebilir. Bu seçenekler derinliğe, yerleşime ve takibin güvenilirliğine bağlıdır. Cerrahiyle aynı düzeyde tam sınır değerlendirmesi sağlamazlar ve infiltratif, nüks etmiş veya derin bir lezyon için uygun oldukları varsayılmamalıdır.

Radyoterapi, cerrahi uygun olmadığında ya da görüşülerek reddedildiğinde bir alternatif olabilir; rezidüel hastalık makul biçimde yeniden eksize edilemediğinde de rol oynayabilir. Sevk sayısı, deri değişiklikleri, iyileşme ve daha uzun vadeli doku etkileri önemlidir. Kırılgan bir kişide tedavi yükü ile lezyonun beklenen davranışı açıkça tartılmalı; her zaman agresif tedavinin ya da tedavisiz kalmanın daha iyi olduğu varsayılmamalıdır.

Birçok BCC anormal Hedgehog yolak sinyaline bağımlıdır. Vismodegib ve sonidegib bu yolağı inhibe eder ve olağan lokal tedavinin uygun olmadığı ileri evre hastalığı küçültebilir. Standart uygunluk, her hastanın önce tümör dizileme paneli yaptırmasını gerektirmez.

İlaç etiketleri birbirinin aynısı değildir. ABD'de vismodegib metastatik BCC'yi ve tanımlanmış bir lokal ileri evre durumunu kapsar; sonidegib ise belirtilen önceki tedavi veya lokal tedavi kısıtlamalarıyla lokal ileri evre BCC için endikedir. Lokal ileri evre endikasyonunun her ülkede metastatik hastalığı otomatik olarak kapsadığını varsaymayın.

Kas krampları, tat değişiklikleri, saç dökülmesi ve kilo kaybı uzun süreli tedaviyi güçleştirebilir. Ekip tedavi aralarını ve destekleyici bakımı yeniden düzenleyebilir; direnç gelişimi de yeniden değerlendirme gerektirir. Sonidegib'de kas enzimleri, böbrek işlevi ve ilaç etkileşimlerine dikkat edilmelidir. Her iki ilaç da ciddi embriyo-fetal risk taşır; ilaca özgü kontrasepsiyon ve bağış önlemleri tedavi sonrasında da sürdürülmelidir.

Semiplimab, Hedgehog inhibitörü sonrasında ya da geçerli endikasyon kapsamında Hedgehog inhibitörünün uygun olmadığı durumlarda ileri evre BCC için bir anti-PD-1 immünoterapi seçeneğidir. Bu sıralama, kontrol noktası tedavisinin sıklıkla birinci basamak rolü taşıdığı ileri evre kutanöz skuamöz hücreli karsinomdan farklıdır.

Tek kollu çalışmalar, daha önce Hedgehog inhibitörüyle tedavi edilmiş lokal ileri evre ve metastatik BCC'de yanıtlar saptadı. Yanıt kalıcı olabilir; ancak garanti değildir ve kür anlamına gelmez. Farklı çalışmalardaki yanıt oranları, immünoterapinin her hasta için hedefe yönelik tedaviden üstün olduğunu göstermez.

BCC endikasyonu pozitif bir PD-L1 skoruna bağlı değildir. Uygunluk yine de otoimmün hastalık, organ nakli, önceki toksisite ve genel sağlık durumunun değerlendirilmesini gerektirir. İmmün inflamasyon akciğerleri, bağırsakları, karaciğeri, endokrin organları veya diğer dokuları etkileyebilir; yeni semptomların erken bildirilmesi tedavinin bir parçasıdır.

Seçilmiş, güç yüzde yerleşmiş veya işlevi tehdit eden tümörlerde ekip, planlanan küratif işlem öncesinde vismodegib kullanabilir. VISMONEO faz 2 çalışması, bazı hastalarda daha az kapsamlı bir ameliyatın mümkün hale gelebildiğini gösterdi. Takip sırasında nüks görülmesi, görünür küçülmenin tüm kanserin yok olduğunun kanıtı sayılamayacağı anlamına gelir.

İngiltere NHS'nin 2026'da güncellenen politikası, küratif tedaviye uygun ya da potansiyel olarak uygun olan ve önemli işlevsel veya kozmetik sonuçlarla karşılaşacak yetişkinler için tanımlanmış bir neoadjuvan vismodegib yolu sunar. Bu, belirli ölçütleri olan bölgesel bir komisyon politikasıdır; her BCC ameliyatı öncesinde rutin tedavi için dünya çapında bir onay değildir.

Başlamadan önce sonlanım noktası, yeniden değerlendirme zamanlaması, cerrahi veya radyasyon planı ve yanıt durduğunda ne yapılacağı konusunda anlaşın. Yeni kombinasyonlar ve ameliyat öncesi immünoterapi, yerleşik lokal bakımın otomatik yerine geçen değil, uzman protokolleri veya çalışmalar kapsamında değerlendirilen alanlar olmayı sürdürür.

Birden fazla BCC, bir tümörün yayıldığı anlamına gelmek zorunda değildir. Güneş hasarı görmüş deride tekrarlayan bağımsız tümörler ortaya çıkabilir. Genç yaşta çok sayıda lezyon, çene kisti, karakteristik fiziksel bulgular veya ilgili bir aile öyküsü Gorlin sendromu ya da başka bir kalıtsal yatkınlık açısından endişe doğurabilir.

Genetik danışmanlık PTCH1 ve SUFU değerlendirmesini içerebilir. Sonuç, hasta ve yakınları için sürveyansı etkileyebilir ve yalnızca bir tümörde saptanan edinsel mutasyonla karıştırılmamalıdır. Gorlin sendromunda uygun alternatifler varsa radyoterapiden kaçınılır; çünkü ışınlanan alanda, özellikle çocukluk çağında maruziyetten sonra yeni BCC'ler gelişebilir.

Takip, tedavi edilen bölgede nüksü ve başka bölgelerde yeni deri kanserlerini araştırır. Düşük riskli ve tam olarak tedavi edilmiş hastalık ile çok sayıda veya ileri evre BCC farklı programlar gerektirir. Güneşten korunmayı ve kendi kendine kontrolleri sürdürün; yeni bir ülser, kanama, skar değişikliği, uyuşma veya büyüyen bir kitle olduğunda bir sonraki rutin randevuyu beklemeden bildirin.

Tam patoloji raporunu, bölge fotoğraflarını, önceki eksizyon ve rekonstrüksiyon ayrıntılarını, radyasyon kayıtlarını ve sistemik tedavi geçmişini yanınızda getirin. Zor bir lezyonda temiz sınırlı cerrahinin hâlâ mümkün olup olmadığını, hangi işlevin risk altında olduğunu, bir alternatifin neden tercih edildiğini ve sıralamanın bir deri kanseri uzman ekibi tarafından değerlendirilip değerlendirilmediğini sorun.